Rick van der Lans

Rick F. van der Lans is onafhankelijk adviseur, docent, auteur en spreker over datawarehousing, business intelligence, applicatie-integratie en databasetechnologie. Hij heeft hij vele grote (inter)nationale bedrijven geadviseerd inzake datawarehouse-architectuur en toolkeuze. Hij is voorzitter van het Independent Analyst Platform en auteur van diverse artikelen in toonaangevende vakbladen en verscheidene boeken, waaronder het populaire SQL Leerboek.

Op mijn bureau in ons kantoor staat, net als bij velen, een telefoontoestel. Hiermee kan ik bellen naar onder andere klanten en collega’s. Deze telefoon zit met een snoer vast aan een of ander stopcontact dat aan de muur is vastgeschroefd. Hoe daarna verder alle techniek werkt, dat weet ik niet en ik ben er ook niet in geïnteresseerd. Of er vanuit het kantoorgebouw weer onder de grond kabels naar een centrale lopen of dat mijn gesprekken draadloos via een satelliet verlopen, dat maakt mij niet uit. Wat mij interesseert is dat ik mensen kan bellen, dat de ‘lijn’ goed is, dat ik er op kan vertrouwen dat het toestel altijd functioneert en dat de prijs niet te hoog is. Maar nogmaals, hoe de techniek werkt, dat maakt mij niet uit.

Ik denk dat veel gebruikers waarvoor Business Intelligence-omgevingen opgetuigd worden, dezelfde gevoelens hebben voor wat betreft hun rapporten. Zij weten dat er ergens gegevens bijgehouden worden en ze willen die gegevens kunnen bestuderen en analyseren. Ze vragen om rapporten die aan hun eisen voldoen. En uiteraard krijgen ze die rapporten, maar ook wordt er een zeer complexe, vaak database-gedreven architectuur opgebouwd. Een architectuur bestaat uit diverse databases, zoals datawarehouses, datamarts, operational data stores en staging areas, aangevuld met een gehele omgeving om gegevens van de ene naar de andere database te kopiëren. Daar hadden de gebruikers niet om gevraagd, maar dat hebben de specialisten in al hun wijsheid besloten.

Net zoals ik niet vraag om een geheel telefoonnetwerk bestaande uit kabels, satellieten en centrales, zo vragen gebruikers niet om datawarehouses. Niemand wil eigenlijk een datawarehouse. Een datawarehouse is een technische oplossing die onderdeel is van de complete oplossing om rapporten te maken. Het is dus niet DE oplossing, het is één van de mogelijke oplossingen. Al is het wel duidelijk dat sommige BI-specialisten moeite hebben om zich voor te stellen dat het anders kan. Er is een tendens om standaard database-gedreven architecturen te ontwikkelen, alsof het niet anders kan.

In dit nummer van DB/M staat een artikel van Bill Inmon waarin hij uitlegt hoe zijn architectuur, genaamd de Corporate Information Factory, gecombineerd kan worden met Ralph Kimball’s datamart-gebaseerde architectuur. Een interessant artikel, maar wederom wordt er een database-gedreven architectuur voorgesteld. Jaren geleden waren dit soort architecturen waarschijnlijk noodzakelijk. Het waren de enige oplossingen die werkten. Ik denk dat dit nu niet meer altijd het geval is. De hardware- en softwaremogelijkheden zijn zo sterk verbeterd dat we andere oplossingen kunnen bedenken. Waarom nog een fysiek datamart bouwen als de BI-tools een in-memory database opbouwen? Waarom nog gekopieerde gegevens opslaan nu er sterke datavirtualisatie- en datafederatiemogelijkheden op de markt verschenen zijn?
In hetzelfde artikel wordt het begrip ‘single version of the truth’ diverse malen genoemd. Op zich een interessant idee om hier naar te streven. Maar ook hier wordt weer gesuggereerd dat er maar een goede oplossing is en dat alles eerst opnieuw opgeslagen moet worden; wederom een database-gedreven oplossing. Alsof we niet uit dit keurslijf kunnen stappen.

Ik denk dat het tijd wordt dat we het idee moeten loslaten dat rapporten alleen maar gecreëerd kunnen worden door middel van een complexe database-gedreven architectuur. De technologie van vandaag maakt het mogelijk om voor (deels) virtuele oplossingen te kiezen. We hebben tegenwoordig ook veel meer query power waardoor we minder databases hoeven op te bouwen en te beheren, waardoor de architectuur gesimplificeerd kan worden.

Ik vroeg om een mogelijkheid om met anderen te bellen, ik vroeg niet om een geheel telefoonnetwerk. Hetzelfde geldt voor onze gebruikers. Zij hebben nooit om een datawarehouse gevraagd, ze vroegen om rapporten die hun beslissingsproces ondersteunen en misschien zelfs verbeteren. Het maakt hen niet uit wat de oplossing is. Laten we terug gaan naar de oervraag van de gebruikers en opnieuw nadenken over welke mogelijke oplossingen er vandaag de dag allemaal zijn.

Deze column verscheen eerder in Database Magazine 1-2011.