Detail
Karien Verhagen  |
 |
Karien Verhagen begon in 1982 een carrière als automatiseringsdeskundige; via betrekkingen als programmeur, systeemanalist en projectleider werd zij uiteindelijk programmamanager. Sinds 1993 houdt zij zich beroepsmatig vrijwel uitsluitend bezig met datawarehousing en Business Intelligence. Ze is auteur van vele artikelen en boeken en geeft lezingen en cursussen. Karien Verhagen is onafhankelijk BI consultant en DWH architect bij 4BIS Scholing en Advies. |
10 januari 2012 - Programmeren anno 2012
Oude mensen, zoals ik, herinneren zich nog hoe je in de zeventiger jaren moest programmeren.
We kwamen er net achter dat het beter was voor het automatisch uitvoeren van functies een opzet of ontwerp te maken zodat de structuur van je programma ook op papier duidelijk was. Dat maakte je programma gestructureerd, onderhoudbaar en de onderdelen herbruikbaar. Een INIT sectie waarbij je alle te gebruiken parameters declareerde en initieerde, een Body met de eigenlijke verwerking en een SLUIT sectie waarbij je bijvoorbeeld de sommaties publiceerde of opsloeg.
Dat gebeurde getrapt en hiërarchisch, dus de BODY kon ook weer bestaan uit een INIT-BODY-SLUIT etc. Verder had je nog de CALL routines, meestal al door een andere programmeur geschreven die herbruikbaar waren voor de pool van programmeurs, bijvoorbeeld om datums op te tellen.
De functies scheidde je zoveel mogelijk vanwege de risicospreiding, modulair opzetten heette dat toen en dat geldt nu nog steeds.
Als je dat een tijdje deed, kon je, zoals ik, ook programmeurs opleiden. Behalve de kunst van het ontwerpen bestond die opleiding vooral ook uit het kunnen diagnosticeren van de fout. Breaks zetten en waardes uitlezen van parameters waarvan je verwachtte dat ze een bepaalde waarde hadden, maar getuige de loop van het programma bereikten ze die waarde blijkbaar nooit. Waar lag dat aan ? Samen met de leerling programmeur ging je tot op de bodem van het programma met de source uitgedraaid op tafel, om de werking ervan volledig te doorgronden.
Hoe is dat nu ? De collega’s en leraren bevinden zich in de “community”. Je source is zo ongelooflijk groot dat ie uitsluitend tegen hoge printkosten in zijn geheel is uit te draaien. Als je programma vastloopt, ga je naar de FAQ’s en als die geen uitkomst bieden publiceer je de regels die met een rood uitroepteken zijn gemarkeerd samen met een veelal onleesbare of nietszeggende foutboodschap op de community site. Enkele uren later antwoordt iemand uit pakweg Argentinië dat je voor het derde woord in zin 8 een “s” en een komma moet plaatsen en een regel moet toevoegen aan een ander verwant stukje source. Je doet ’t en het werkt. Als je veel van die trucjes en vele behulpzame wegen kent kun je andere programmeurs opleiden.
Als oudje voel ik weerzin tegen het feit dat je dan niet meer weet wat er precies aan de hand is en waarom het nu wel werkt. Ach, komop Karien, das war einmal…. Toen wij met derde generatie programmeertalen gingen werken waren er ook oudjes die alleen in machine taal en registers geloofden. Times are a-changing….
Business Intelligence nieuws || alle items
14-02-2012 - Information Builders opnieuw in leiderskwadrant Business Intelligence PlatformsDe evaluatie is gebaseerd op ‘Ability to Execute’ en ‘Completeness of Vision’.
Lees meer Database Magazine artikelen || alle items || zoeken